وضعیت اولیه
آنچه بیش از همه دنیز را آزار میداد، موقعیت دندانهای جلوی فک بالایش بود. بعضی دندانها کمی چرخیده و از محور خود متمایل شده بودند و باعث میشدند بخش قابلمشاهدهٔ قوس دندانی نامنظم به نظر برسد.
در دندانهای جلوی فک پایین نیز ازدحام وجود داشت. بعضی دندانها کمی روی هم قرار گرفته بودند و قوس پایین را ناهموار نشان میدادند.
هدف درمان، ردیف کردن هماهنگ دندانهای جلوی فک بالا و رفع ازدحام در قوس پایین بود تا لبخند در مجموع یکنواختتر و از نظر زیبایی متعادلتر شود.
روند درمان
مدت کل درمان حدود 12 ماه بود. هر الاینر تقریباً یک هفته استفاده میشد و سپس با الاینر بعدی تعویض میشد.
الاینرها حدود 22 ساعت در روز استفاده میشدند و فقط برای غذا خوردن و رعایت بهداشت دهان از دهان خارج میشدند. در معاینات منظم بررسی میشد که حرکت دندانها مطابق برنامه انجام میشود.
راهبرد درمان
برای دنیز درمان با الاینرهای شفاف برنامهریزی شد. مجموعهٔ اولیه شامل 14 الاینر بود که مهمترین حرکات دندانی با آنها انجام شد.
برای بهبود بیشتر نتیجه، در ادامه یک مرحلهٔ اصلاح تکمیلی انجام شد. در این مرحله، پس از معاینهٔ میانی، الاینرهای بیشتری ساخته میشوند تا حرکات کوچک باقیمانده با دقت اصلاح شوند.
همچنین مقدار بسیار کمی از مینای بین برخی دندانها برداشته شد (ASR). به این ترتیب فضای لازم برای ردیف کردن بهینهٔ دندانها و بستن هماهنگ فاصلههای موجود ایجاد شد.
نتیجه
پس از پایان درمان، دندانها بهطور محسوسی هماهنگتر شده بودند. دندانهای جلو بهصورت یکنواخت ردیف شدند، چرخشها اصلاح شدند و لبخند در مجموع متعادلتر و زیباتر به نظر میرسید.
برای تثبیت نتیجه و حفظ موقعیت بهدستآمدهٔ دندانها در بلندمدت، یک دورهٔ نگهداری برنامهریزی شد.
